vee Hayyam

İnsan çeker çeker de sonra hür olur;

                                                        İnci sedef zindanlarda yuğrulur.
                                                        Paran pulun yoksa bugün, sağlık olsun:
                                                        Bugün boş duran kadeh yarın doludur.

Machbet

'Korkudan yediğim lokma boğazımdan gitmeyecekse, Her gece korkunç rüyalar saracaksa uykularımı Varsın her şey çığrından çıksın, Bu dünya da yıkılsın öteki dünya da, İnsana rahat nefes aldırmayan kuruntularla Beynimizi bir işkence masasına çevirmektense Ölüp rahat etmek daha iyi, Rahat etmek için öldürdüklerimizle.' (III. ii. 165-172) 

'Kendini boşuna harcamış olur insan Dilediğine erer de sevinç duymazsa. Yıktığın hayat kendininki olsun daha iyi, Yıkmakla kazandığın şey kuşkulu bir mutluluksa.' (III. ii. 6-9)

                                                                                          Willliam Shakespeare

Mendilimde Kan Sesleri

Her yere yetişilir
Hiçbir şeye geç kalınmaz ama
Çocuğum beni bağışla
Ahmet Abi sen de bağışla
Boynu bükük duruyorsam eğer
İçimden öyle geldiği için değil
Ama hiç değil
Ah güzel Ahmet abim benim
İnsan yaşadığı yere benzer
O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer
Suyunda yüzen balığa
Toprağını iten çiçeğe
Dağlarının, tepelerinin dumanlı eğimine
Konyanın beyaz
Antebin kırmızı düzlüğüne benzer
Göğüne benzer ki gözyaşları mavidir
Denize benzer ki dalgalıdır bakışları
Evlerine, sokaklarına, köşebaşlarına
Öylesine benzer ki
Ve avlularına
(Bir kuyu halkasıyla sıkıştırılmıştır kalbi)
Ve sözlerine
(Yani bir cep aynası alım-satımına belki)
Ve bir gün birinin adres sormasına benzer
Sorarken sorarken üzünçlü bir görüntüsüne
Camcının cam kesmesine, dülgerin rende tutmasına
Öyle bir cıgara yakımına, birinin gazoz açmasına
Minibüslerine, gecekondularına
Hasretine, yalanına benzer
Anısı işsizliktir
Acısı bilincidir
Bıçağı gözyaşlarıdır kurumakta olan
Gülemiyorsun ya, gülmek
Bir halk gülüyorsa gülmektir
Ne kadar benziyoruz Türkiye'ye Ahmet Abi.
Bir güzel kadeh tutuşun vardı eskiden
Dirseğin iskemleye dayalı
-- Bir vakitler gökyüzüne dayalı, derdim ben --
Cıgara paketinde yazılar resimler
Resimler: cezaevleri
Resimler: özlem
Resimler: eskidenberi
Ve bir kaşın yukarı kalkık
Sevmen acele
Dostluğun çabuk
Bakıyorum da simdi
O kadeh bir küfür gibi duruyor elinde.
Ve zaman dediğimiz nedir ki Ahmet Abi
Biz eskiden seninle
İstasyonları dolaşırdık bir bir
O zamanlar Malatya kokardı istasyonlar
Nazilli kokardı
Ve yağmurdan ıslandıkça Edirne postası
Kıl gibi ince İstanbul yağmurunun altında
Esmer bir kadın sevmiş gibi olurdun sen
Kadının ütülü patiskala

Kadının ütülü patiskalardan bir teni
Upuzun boynu
Kirpikleri
Ve sana Ahmet Abi
 uzaktan uzaktan domates peynir keserdi sanki
 Sofranı kurardı
 Elini bir suya koyar gibi kalbinden akana koyardı
Cezaevlerine düşsen cıgaranı getirirdi
Çocuklar doğururdu
Ve o çocukların dünyayı düzeltecek ellerini işlerdi bir dantel gibi
 O çocuklar büyüyecek
 O çocuklar büyüyecek
 O çocuklar...
 Bilmezlikten gelme Ahmet Abi
 Umudu dürt
 Umutsuzluğu yatıştır
Diyeceğim şu ki
Yok olan bir şeylere benzerdi o zaman trenler
Oysa o kadar kullanışlı ki şimdi
Hayalsiz yaşıyoruz nerdeyse
Çocuklar, kadınlar, erkekler
Trenler tıklım tıklım
Trenler cepheye giden trenler gibi
İşçiler
Almanya yolcusu işçiler
Kadınlar
 Kimi yolcu, kimi gurbet bekçisi
Ellerinde bavullar, fileler
Kolonyalar, su şişeleri, paketler
Onlar ki, hepsi
Bir tutsak ağaç gibi yanlış yerlere büyüyenler
Ah güzel Ahmet Abim benim
Gördün mü bak
Dağılmış pazar yerlerine benziyor şimdi istasyonlar
Ve dağılmış pazar yerlerine memleket
Gelmiyor içimden hüzünlenmek bile
Gelse de
Öyle sürekli değil
Bir caz müziği gibi gelip geçiyor hüzün
O kadar çabuk
O kadar kısa
 İşte o kadar.
Ahmet Abi, güzelim, bir mendil niye kanar
Diş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanar
Mendilimde kan sesleri.
                                                                         Edip CANSEVER

Benim günahımdır AŞK

'' Benim günahım aşktır, senin erdemin nefret Sevgi günahtır diye günahımdan nefret et. Gel, kendi durumunu benimkine kıyas et, Görürsün siteminin ne haksız olduğunu. Haklıysa da, o sözler kızıl süsünü bozan Ve benimkiler kadar bol sahte aşk senedi Düzüp başkalarının yataklarını talan eden dudaklarından işitilmemeliydi. Seni sevmem yasaldır; bak, seviyorsun sen de: Gözüm sırf sana düşkün, senin gözün onlara; Merhamet yüreğinde kök salıp boy versin de Acımanla hak kazan sana acınanlara. Aramaya kalkarsan kendi gizlediğini Senin kendi örneğin yoksun bırakır seni. ''                                                                 william shakespeare

hoyrat mı?

Kar yağıyordu ve ona bakarak pencere kenarlarında belki birer yudum içki ve kesişti yazılar. Birbirlerine göndermişlerdi yazdıklarından habersiz. Öyle şeyler yazıyordu ki yarım kalan hikayelerde ikisi birbirini bütünledi. Sanki biri başını biri sonunu yazmıştı. Okudum sonra ve inanamadım ürperdim. Neydi yazıları bütüleyen kar mı, hissettikleri mi yaşananlar,  ortak mekanlar mı?

Birbirinden habersiz geçen onca zaman ve bir gün çıkagelen yazılar.

Adı konmayan aşktan sonra, başlıksız sonsuz yazılar böyle başladı...

Bu kadar hızlı akmamalı yazılar daha sakin daha düzenli olmalı ki ne fayda bunlar söylemek için söylenmiş laflar. Belki zamansız telefonlar hani duvar arkasındakilerle yapılmış konuşmalar ve ardından cevapsızlıkla daha da hızlanmış yazılar.

Bu kadar hoyrat hayat.. Ben yanlız değilim onları okudukça vücuduma batan iğneler  acı çoğalıyor, uyuşturmadan kendimi sadece yazıyorum uyuyorum, okuyup izleyip yazıyorum. Onların hayatlarını ben yaşarmışçasına kişiselleştiriyorum. Dinlerken yüzüm düşüyo her hecesini yaşıyorum olanların. Tek düze hayatımın renkleri olup çıkıyorlar bencilce. Bazen omuz koyup ağlıyor, bazen birlikte yazıyor, uyuyoruz. Dedim ya hayat bu kadar hoyrat biz direnirken ona sürükledi durdu bizi. Yerinde olan tek birşey var. Dimdik, sağlam, ayakta, savurmayan, dizginleyen, anlamaya çalışan ve üzülen o da sensin işte bu kadar...